نیمچه روزنامه نگار Nimche Journalist

"Ensuring work family balance"

تعادل خانواده با امنیت شغلی

تاريخچه روز جهاني خانواده

    تاريخچه روز جهاني خانواده به سال 1984 بر مي گردد. در آن سال مجمع عمومي سازمان ملل متحد از كشورها در خواست نمود برنامه هاي خود را براي حل معضل و بحران خانواده در مقياس جهاني و ملي در پنج سال آينده به مجمع ارائه دهند. تا اينكه در سال 1989 مجمع عمومي تصويب نمود كه سال 1994 به عنوان سال جهاني خانواده و روز 15 ماه مه به عنوان روز جهاني خانواده نامگذاري شود تا به اين بهانه در سراسر جهان بر بازگرداندن جايگاه بنيان خانواده به زندگي امروزي تاكيد شود.

     اين برنامه ساليانه در تاكيد بر اهميت بنيان خانواده به عنوان واحد اصلي جامعه و نقش آن موقعيت جهاني هر ملت برگذار مي شود. ايـن روز فرصـت مناسبـي بـراي بـررسـي مسائل و مشكلات، اطلاع رساني و مشاوره و صدها مورد اجتماعي ديگر به دست اندركاران مي دهد. در بيشتر كشورها، روز جهاني خانواده روزي پر از فعاليتهاي جمعي و خانوادگي، روزي براي يادگيري و از همه مهمتر روزي براي يادآوري عشق و احترام به اعضا و محيط خانواده است.

   نقش و اهميت خانواده:

   خانواده تنها نظام اجتماعي است كه در همه جوامع، از مذهبي و غير مذهبي پذيرفته شده و در جوامع گوناگون داراي نقش، پايگاه و منزلت‏هاي گوناگون است، با اينكه خانواده هسته اي كوچك از اجتماع است، در حيات اجتماعي مردم نقش و تأثيري فراوان دارد. خانواده هسته اول همه سازمانها و نهادهاي اجتماعي است همه نقش هاي مربوط به ايجاد تمدن و انتقال مواريث و رشد و شكوفايي انسانيت به آن مربوط مي شود و نيز همه سنت ها، عقايد و آداب ويژگي هاي فردي و اجتماعي از طريق خانواده به نسل جديد انتقال مي يابد.

   جامعـه متشكـل از خانـواده ها اسـت، مختصـات آن از طريـق روابـط خانوادگـي قابل توصيف است. اثر وجودي مفيد و يا زيانبخش آن، بـه جامعـه هـم مي رسـد. ساخـت و مشي آن در سكون يا اضطراب جامعه مؤثر است. انگيزه اعضايش در انگيزه هاي اجتماع تأثير مي گذارد. چگونگي مشي و سبك زندگي آن در اخلاق جامعه و در صحت يا بيماري آن نقشي مؤثر دارد.

   هفت کليد طلايي، خانواده سالم:

   خ: خلوص نيت در عشق ورزي؛ ا: آسايش اعضا؛ ن: نثار مهر به يکديگر؛ و: ويرايش عيب ها بي سرزنش و کدورت آفريني؛ا: ايثار و فداکاري در راه رسيدن به هدف مشترک خانواده؛ د: دانايي در تربيت و پرورش؛ ه: هميشگي بودن قوانين در جهت کامل کردن روابط خانوادگي.

   يـک خانـواده وقتـي مي تواند خوشبختي را تداعي کند که ابتدا در آرامش باشد به طوريکه هر کس اولين چيزي را که با اين خانواده به ياد مي آورد، آرامش باشـد. البتـه منظـور، سکـوت نيسـت بلکـه تفاهمي است که حتي در نگاه اعضاي آن خانواده، در رواني کلامشان و رفتار سنجيده شان ديده مي شود.

   چند ويژگي مهم ديگر براي يک خانواده خوشبخت:

• اعضاي اين خانواده، نسبت به هم متعهدند و به نيازهاي خانواده بيش از نيازهاي خود اهميت مي دهند؛
• اعضاي خانواده هاي خوشبخت و موفق، براي يکديگر ارزش قائلند؛
• خانواده هاي خوشبخت و موفق، اغلب بدون واهمه با هم سخن مي گويند، به حرفهاي يکديگر خوب و با توجه گوش مي دهند؛
• بـا هـم بـودن از مشخصـات بـارز خانـواده هـاي خوشبخت و موفق است. آنهادر برنامه روزانه خود ساعاتي را براي گردهمايي در نظر مي گيرند؛
• همه خانواده هاي موفق از سلامت روان برخوردارند؛
• مشکلات زندگي، اعضاي خانواده هاي خوشبخت و موفق را به هم نزديک و خانواده هاي ناموفق را از هم دور مي سازد.

   به ياد داشته باشيم:

   سلامـت روان خانـواده از مفاد مهم اين نکته هاست پس چه خوب است که سرپرست خانواده اطلاعات کافي در مورد معيارهاي سلامـت روان و نشانـه هـاي خطـر داشته باشد. خانواده موفق هيچ گاه از مراجعه به مشاور خانواده يا روانپزشک خجالت نمي کشد و مي داند که ياري خواستن از متخصصين کمکي است براي رسيدن به هدف مقدس تشکيل يک خانواده سالم و خوشبخت.